Kişisel Yazı
Aralık 24, 2012
pianiko

Her senenin sonuna yaklaşırken o senenin dikkat çekici olaylarının bir özeti yapılır ya işte ben de o hesap 35 yaşın bana öğrettiklerinin bir dökümünü yapıyorum.

* Bazı tanıdıkların ile benliğinin anca yüzde 10unu açık ederek adına 'arkadaşlık' dediğin ilişkiler yaşıyorsun. Uzun yılların tanışıklığı sebebi ile bugünlerine kadar taşımışsın bu arkadaşları. Ama bir de bakıyorsun ki muhabbet sığ, seni heyecanlandıran şeyleri paylaşmaktan geri durur olmuşsun. Çünkü anlattıklarının karşındakini titreştirmeyeceğini biliyorsun. 35 yaşından sonra zoraki ilişkileri taşıyamayacak kadar ekonomik oluyorsun. Yıllar geçtikçe zamanın değerini daha çok anlıyorsun ve yanlarında kendin gibi olabildiğin insanlar dışında pek kimseyi aramıyorsun. 

* Aile bağı denen şeyin zaman zaman arkadaşlık bağının yakınından bile geçemeyeceğini görüp şaşırıyorsun. Bir süredir kulağıma küpe ettiğim bir laf var: Friends are family you choose. (Arkadaşlarınız kendi seçtiğiniz ailenizdir.)

* Hayat herşeyin çok anlamsız geldiği bir yer ile herşeyin çok anlamlı olduğu bir yer arasında gidip geliyor.

* Bana acı veren kayıplar ve hesaplaşmalar sırasında yolumu aydınlatan iki şey oldu. Biri Maya Angelou'nun şu sözü: I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel. (Anladım ki insanlar ne söylediğinizi, ne yaptığınızı unutabilir ancak onlara kendilerini nasıl hissettirdiğinizi asla unutmazlar.)

diğeri de şu şarkı: 

 

Article originally appeared on pianiko (http://pianiko.com/).
See website for complete article licensing information.